Zal het ooit goed komen…

Net terug van Zuid-Afrika – het is toch altijd weer wat wennen – met een hoofd vol herinneringen en gedachten die ik nog een plaats moet geven. De zeven weken zijn gevlogen – ook al gaat alles in Afrika stukken trager, maar toch.

De laatste week kwam alles omtrent de werking van The Boeta Foundation ter plekke in een stroomversnelling. Na heel wat afspraken met de school die dan maar weer verplaatst werden, lukte het eindelijk om een ouderavond met de ouders van de laatste jaars en uiteraard ook met de studenten vast te leggen. Dinsdagavond – net voor Nationale Vrouwendag – een volle schoolzaal, een donderpreek van de directeur dat het brossen naar beneden en de punten voor heel wat vakken naar boven moet en daarna alle aandacht. Ik vertelde honderduit over de beurzen die we aanreiken en over wat we proberen te doen. Het werd meer dan positief onthaald. Maar liefst een half uur lang moest ik vragen van ouders beantwoorden, maar steeds werden mijn antwoorden onthaald met de opgeluchte verzuchting ‘maybe one day there will be a future for my son/daughter’. We kunnen niet allemaal helpen, maar met de steun van jullie allemaal moet het ons toch lukken om toch weer enkele studenten een kans te geven op een diploma en wie weet ook een toekomst…

Diezelfde avond werd in de duistere living van het huisje van Tasha en Hennie de eerste officiële vergadering gehouden van The Boeta Foundation South Africa. Het klinkt officiëler dan het is, maar het was wel de start van iets nieuws. Hennie, Carmen, Jessika en Markie zaten een hele avond te brainstormen over hoe ze de studenten beter kunnen ondersteunen, de betrokkenheid van de gemeenschap kunnen vergroten, extra problemen aanpakken, … en dat met een immense dankbaarheid voor wat iedereen hier doet, maar ook een super trots dat zij de handen uit de mouwen mogen steken. De ideeën klonken fris en soms wat wild… Een nieuwe Boeta-van, want door de criminaliteit is het echt nodig om de studenten én heel wat vrienden van Boeta rond te voeren en veilig ergens te brengen. Een kleinschalig project dat alle kinderen van Kleinberg Primary School van schrijf- en schoolmateriaal zou kunnen voorzien. Het verder uitbouwen van de straatvoetbal- en netbalclubs. Enkele benefietactiviteiten zodat ook de gemeenschap van Ocean View geld inzamelt en bijdraagt aan Boeta. De uitbouw van spelletjeszalen zodat er vakantie-activiteiten voor de jongeren zijn. Een wifi-zone voor de bib… en zo klonk het heel de avond. Zalig was wel om te horen hoe ze willen waken over de wederkerigheid. Vlaanderen zamelt in en geeft zoveel, dus zowel de studenten als de gemeenschap moet iets terug doen… dat klinkt als toekomstmuziek! Het zal goed komen…

Maar of het ooit goed komt met Zuid-Afrika zelf – dat weet ik niet. Ik was er tijdens de historische dag die de val van Zuma moest betekenen. Voor de 8ste keer werd een motie van wantrouwen ingediend in het parlement en deze keer zou er een geheime stemming zijn – waardoor parlementsleden van het ANC – de regeringspartij – zich nu ook in alle eerlijkheid zouden kunnen uitspreken over hoe ze dachten over hun president. Dat Zuma een corrupte dictator aan het worden is, is voor velen duidelijk. Bijna alle benoemingen in het land gebeuren onder het toeziend oog van de Gupta’s, een machtige Indische familie uit Durban die Zuma de hand boven het hoofd houden en in ruil daarvoor carte blanche krijgen. Bovendien is het beleid van Zuma een aaneenschakeling van schandalen (van fraudezaken over het feit dat hij massa’s overheidsgeld in zijn buitenverblijf gepompt heeft tot herhaaldelijke aantijgingen van verkrachting) en domme uitspraken (zo liet hij ooit horen dat je AIDS kan voorkomen door je te douchen na de seks). Zijn regering doet al niet veel beter. Zo liet de minister van Home Affairs horen dat het parlement zich dringend moet buigen over de problematiek van mensen die hun verjaardag vieren op een andere dag dan de dag waarop ze geboren zijn, terwijl de Minister van Volksgezondheid zwangere vrouwen waarschuwt dat als ze seks hebben terwijl ze zwanger zijn de kans groot is dat hun baby zwanger geboren wordt. Bekwame politici worden prompt de laan uitgestuurd en bovendien is er onder Zuma zeker sprake van positieve discriminatie van iedereen die uit dezelfde cultuur van Zuma afkomstig is. 8 augustus had dus de dag moeten zijn… het hele land hield zijn adem in, maar waar ik was, was zo goed als iedereen zeker dat de volgende dag een nieuw era voor Zuid-Afrika zou betekenen. De douche was echter zeer koud die avond toen de stemmen geteld werden en bleek dat Zuma toch nog de meerderheid haalde. Is de geheime stemming niet eerlijk verlopen of is er achter de schermen gesjoemeld geweest? Wie zal het zeggen… internationale politieke waarnemers vielen van hun stoel, maar een ding is zeker: Zuma blijft aan de macht… en daarmee blijft Zuid-Afrika economisch achteruit gaan. De crime-rate en de werkloosheid zijn nog nooit zo hoog geweest en de moedeloosheid in het land des te zwaarder… zal het ooit beter gaan?